Handelsverkeer over land tussen Leiden (en verder) en
Loosduinen/Westland kon gebruik maken van de volgende route door Den Haag Herengracht,
Korte en Lange Poten, Spuistraat, Vlamingstraat, Laan, Jan
Hendrikstraatje, Westeinde.
Een alternatief was Korte Voorhout, Hoge Nieuwstraat,
Heulstraat, Noordeinde, Hoogstraat, Nieuwstraat, Vlamingstraat, Laan enz. Dat traject had
echter als nadeel dat het Korte Voorhout een sjieke woonstraat was, dat er in de Hoge
Nieuwstraat koetshuizen waren, waar "geparkeerd" werd en dat er veel bochten in
het traject zaten.
De eerst genoemde route over land was daarmee favoriet. Dat
had ook gevolgen voor de Herengracht. Aan de ene kant van die gracht
was de kade breed en woonden Heren van stand in prachtige herenhuizen, aan de andere kant
van de gracht was de kade smal en stonden kleinere huizen van ambachtslieden.
Het is niet zo verwonderlijk dat de eerst genoemde route
langzaam uitgroeide tot de aorta van het Haagse winkelgebied. Tussen 1850 en 1900 kwamen
hier steeds meer winkels. Op de hoeken van de Korte Poten kwamen bijzondere en zeer
opvallende gebouwen. Het pand op de hoek Korte Poten/Bleyenburg uit 1920 is ontworpen door
de beroemde architect A.J. Kropholler.
In 1971 werd het een autovrije wandelpromenade. Omstreeks
2000 werd de bestrating aangepast (fraaier) en thans zijn het gezellige winkelstraten.
Rustiger dan de Spuistraat en de Vlamingstraat, maar dat ligt niet aan het aanbod. De
Korte Poten heeft hele leuke winkels, je vindt er tevens een Weense Koffie Salon met
heerlijk gebak !! (bij de Koediefstraat).. lekker ouderwets !!, een Museumwinkel, leuke
meubel- en kledingzaken.. een Schitterende Jugendstil Apotheek en nog veel meer.
De Lange Poten wordt in feite gedomineerd door het
voormalige Paleis van Justitie en het voomalige Hotel Central
(thans onderdeel nieuwspoort en 2e kamercomplex). Het Hotel Central werd in 1887 gebouwd
in dezelfde Neo- Renaissance stijl als het Paleis van Justitie. Het was ongetwijfeld het
mooiste hotel van de stad, met een zeer bijzondere centrale hal in de stijl van de Passage
!
In overgangsperiode van de Jugenstil
en de Art Deco is het hotel afgebroken en herbouwd. In de jaren '90 verhuisde het hotel
naar het Spui (Pullman Hotel Central), thans heet het Hotel
Mercure. Een gedenksteen -geschonken door het personeel- uit het oude Hotel Central
hangt thans in dit Mercure Hotel.
Onder de tekening van het Grand Hotel Central is de oude
passage van het oorspronkelijke hotel ook nog te zien. Daar dat tot 1915 nog bestaan
heeft.
Op deze steen staan de jaartallen 1907 en 1932 en de naam
van een zekere heer Sassen, die wellicht 25 jaar voor het hotel gewerkt heeft.
Wat goed te zien is, is dat de huidige gevel, ontdaan van
alle franje, hopeloos saai is in vergelijking tot het origineel. Het is toch jammer dat
het pand (thans deel uitmakend van het Regeringscomplex) met zo weinig liefde is
behandeld. Schandalig eigenlijk.Vooral de extra etage die er opgezet is, lijkt nergens op.
Nederland is helaas al jaren overgeleverd aan een stel
cultuurbarbaren en hoeft van het instituut (in 2006 200 jaar oud) Rijksbouwmeester /
Rijksgebouwendienst geen hoge pet meer op te hebben. We zagen dat ook bij de
restauratie van het Catshuis.
Het is alsof je een Rembrandt of het Panorama Mesdag even
snel restaureert met spuitbussen.
Neem een voorbeeld aan vele eigenaren van monumentale
panden in de stad die er voor kiezen om hun eigendom in fraaie stijl te restaureren. Hang
in het geval van dit voormalige hotel (de) schitterende lampen terug !! Herstel de
oorspronkelijke dakconstructie, of gebruik in ieder geval materiaal wat bij het pand past
!! Nu is het allemaal te "goedkoop" voor woorden. Een schande voor ons land !
De overzijde heeft enkele leuke winkels, zoals The American
Bookstore en eetgelegenheden. Slechts weinigen weten nog dat hier ooit een Bioskoop
geweest is (Centraal Theater). De opvallende beige gevel [zie foto in het aparte
"Fotovak" aan het begin van deze pagina], met gezichtjes en een harp in de top,
bestaat nog, er zit nu een meubelzaak in het pand. Dat is opvallend, want in 1979 waren er
plannen het pand te slopen [na een brand in 1977] en plaats te laten maken voor een
moderne parkeergarage ! Gelukkig is gekozen voor een garage onder het
Plein (1984).
Wie het voormalige theater / Bioscoop kort na het middag
uur goed bekijkt als de eerste zonnestralen over de muur kruipen kan één voor éen de
(helaas vrijwel geheel weggebeitelde) letters van "Centraal Theater"
zien verscheinen. Een bijzonder fraai gezicht !
Tussen de twee Poten ligt Het Plein,
dat in een ander hoofdstuk beschreven wordt.. Leuke zijstraten zijn de Korte en de Lange Houtstraat, die eveens een apart hoofdstuk hebben
gekregen.
De Heren- en Pauwengracht zijn in 1845 gedempt en (enkel en
alleen) omdat de Gemeente in 2000 niet gekozen heeft voor heropening van deze gracht
hebben de straten in dit deel van de stad het thans relatief moeilijk. Goedkope
oplossingen zijn immers nooit verstandig. Een sfeer als bij de Dunne
Bierkade en de Hooigracht was hier goed mogelijk geweest. Water
brengt sfeer en 'leven'.
Maar goed.. van dit soort grote blunders leert men, een
verstandiger Gemeentebestuur zal ooit nog wel eens kiezen voor het herstel van grachten en
dan leeft ook dit deel van de binnenstad weer helemaal op. Den Haag verdient het
|
